Wat is Reset haspengouw?
Reset Haspengouw vertrekt vanuit een fundamentele heroverweging van het agrarische landschap als louter functionele productieruimte. Na de sculpturale verplaatsing van een dorp en een huis werd het achterliggende reset-denken niet langer opgevat als een geïsoleerde artistieke handeling, maar als een methodologie die ook kan worden toegepast op het landschap als ruimtelijk, economisch en symbolisch systeem. De centrale vraag luidt in welke mate dit denken kan worden doorgezet binnen een context die sterk bepaald wordt door landbouwkundige rationaliteit, eigendomsstructuren en productielogica.
Landschap als discursieve ruimte.
De verplaatsing van het dorp in 2010 fungeerde als een kantelmoment. Deze ingreep maakte zichtbaar dat het landschap niet uitsluitend vanuit een agrarisch perspectief hoeft te worden gelezen, maar ook kan worden benaderd als culturele ruimte en discursief veld. In de daaropvolgende jaren vonden verschillende tijdelijke en permanente interventies plaats die het landschap positioneerden als drager van betekenis, eerder dan als neutrale achtergrond voor artistieke objecten.
Biilboardproject
Een eerste expliciete verbinding tussen kunst en landbouw manifesteerde zich in 2018 en kan worden gelezen als een inhoudelijke voorloper van Reset Haspengouw. Op vraag van Be Classic om een project te ontwikkelen in samenwerking met Russische kunstenaars, ontstond het idee om deze artistieke uitwisseling te koppelen aan een actuele economische problematiek binnen de landbouwsector. Fruittelers in Haspengouw dreigden hun Russische afzetmarkt voor peren te verliezen ten gevolge van geopolitieke spanningen. Hun slogan — “Politiekers, geef ons Rusland terug” — verwoordde een directe en ongefilterde confrontatie tussen lokale landbouwpraktijken en internationale politiek.In samenwerking met de steden Tongeren, Borgloon en Sint-Truiden werd deze uitspraak ingezet in een billboardproject. De slogan werd gekoppeld aan fragmenten uit de kunstcollectie van Philippe Vlerick, waardoor een spanningsveld ontstond tussen economische urgentie, politieke taal en artistieke representatie. Het landschap fungeerde hier niet louter als locatie, maar als een publieke ruimte waarin verschillende discoursen — landbouw, kunst en geopolitiek — elkaar kruisten en confronteerden.
Maquette
Parallel aan deze thematische ontwikkeling werd reeds in 2017, via de bouw van een serre-maquette, onderzocht in welke mate landbouwmethodieken, infrastructuren, machines en productielogica’s kunnen worden ingezet als constitutieve elementen van een totaal kunstwerk. Deze studie markeert een verschuiving van het landschap als drager naar het landschap als materiaal. Niet enkel de visuele verschijningsvorm van het agrarische veld, maar ook zijn operationele structuren worden onderdeel van het artistieke vocabularium.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.
Artistieke positie
Wat Reset Haspengouw onderscheidt van veel land art- en site-specifieke projecten, is de expliciete weigering om het landschap te reduceren tot canvas, sokkel of esthetisch kader. Het project beoogt geen additieve ingreep die zich bovenop het bestaande plaatst, maar een immanente benadering waarin het agrarische landschap zelf wordt ontgonnen als betekenisstructuur. Het landschap wordt niet ingezet als decor, maar geactiveerd als een complexe assemblage van economische, sociale en materiële relaties.
Red het loons landschap
Ondanks de expliciete ambitie om de landbouwsector actief te betrekken, ontstond er gaandeweg wrevel binnen delen van diezelfde sector. Waar eerdere spanningen vooral extern en geopolitiek van aard waren, richtte het protest zich hier expliciet tegen het project en tegen de initiatiefnemer. Deze weerstand kristalliseerde zich in de slogan “Red het Loons landschap tegen de kunstindustrie”, waarin kunst werd gepositioneerd als een externe, indringende industrie die het agrarische landschap zou bedreigen.
Op deze site komen vandaag drie volumes samen: Reset Home als hoofdgebouw en conceptuele kern, Reset Studio als herbestemming van een bestaande loods, en Reset Greenhouse als half ondergrondse serre waarin landbouwkundige architectuur en artistiek experiment samenvloeien.Dit alles leidt tot een finale, maar fundamentele vraag: in hoeverre is het kunstenaars toegestaan — of zelfs wenselijk — om ruimte op deze manier te bevragen en te activeren? De kwestie betreft niet alleen de mate waarin de landbouwsector openstaat voor dergelijke artistieke interventies, maar raakt breder aan de vraag of de maatschappij als geheel hier klaar voor is. Tegelijk kan de vraag worden omgekeerd en naar de kunstwereld zelf worden gericht. Door zich deels te onttrekken aan institutionele kaders en door een autonome infrastructuur te ontwikkelen, genereert dit initiatief een vorm van onafhankelijkheid die ook binnen de kunstwereld frictie kan veroorzaken. Reset Haspengouw stelt daarmee zowel externe als interne structuren ter discussie.
Dit alles leidt tot een finale, maar fundamentele vraag: in hoeverre is het kunstenaars toegestaan — of zelfs wenselijk — om ruimte op deze manier te bevragen en te activeren? De kwestie betreft niet alleen de mate waarin de landbouwsector openstaat voor dergelijke artistieke interventies, maar raakt breder aan de vraag of de maatschappij als geheel hier klaar voor is. Tegelijk kan de vraag worden omgekeerd en naar de kunstwereld zelf worden gericht. Door zich deels te onttrekken aan institutionele kaders en door een autonome infrastructuur te ontwikkelen, genereert dit initiatief een vorm van onafhankelijkheid die ook binnen de kunstwereld frictie kan veroorzaken. Reset Haspengouw stelt daarmee zowel externe als interne structuren ter discussie.
